Kuba to jedno z wymarzonych miejsc wypoczynku dla tych, którzy pragną zasmakować prawdziwie karaibskich wakacji. Ta niezwykła wyspa wielkości porównywalnej do amerykańskiego stanu Pensylwania, kusi podróżników otaczającymi ją ciepłymi lazurowymi wodami i ponad 200 zatokami, oraz 289 wspaniałymi plażami, z których najsłynniejszą jest Varadero. Turyści mogą do woli przechadzać się wśród starych kolonialnych budynków Hawany, cieszyć wspaniałą miejscową kuchnią i muzyką lub po prostu odpoczywać. Nie bez powodów Kubę najczęściej określa się mianem „perły Karaibów”.

Oficjalna nazwa położonego w archipelagu Wielkich Antyli państwa to Republika Kuby. Składa się ono z głównej wyspy, będącej zarazem największą na Karaibach i piętnastą pod względem powierzchni na świecie, oraz szeregu mniejszych wysepek, spośród których wyróżnia się rozmiarem Isla de la Juventud. Stolicą kraju jest Hawana. Inne znaczące miasta to:

• Santiago de Cuba,
• Camagüey,
• Holguin,
• Guantánamo,
• Santa Clara.

Główne kubańskie porty znajdują się w Cienfuegos, Hawanie, Manzanillo, Mariel, Matanzas i Santiago de Cuba. Blisko 1/4 terenu państwa zajmują wyżyny z trzema głównymi regionami górskimi. Są to: położony na wschodzie masyw Sierra Maestra, Cordillera de los Organos na zachodzie i Sierra del Escambray w centrum wyspy. Najwyższy szczyt Pico Turquino wznosi się nad powierzchnię Morza Karaibskiego na wysokość 2005 m n.p.m. Pozostała część kraju jest w przeważającej części płaska. Wyspę pokrywa gęsta sieć stosunkowo płytkich rzek.

Klimat panujący na wyspie określić można jako tropikalny. Pora deszczowa trwa od maja do listopada, sucha natomiast – od grudnia do kwietnia.

Kuba w 25% pokryta jest lasami. Większość drzewostanu została zniszczona podczas hiszpańskiej okupacji, ale obecnie kraj objęty jest specjalnym programem zalesiania. Wśród porastających Kubę drzew znaleźć można cedry, hebany, gigantyczne figowce, drzewa mahoniowe, dęby, pinie, palmy i tropikalne namorzyny (mangrowy) porastające linię brzegową. Narodowe kubańskie kwiaty pochodzą z rodziny jaśminów, a inne zachwycające swymi barwami rośliny kwitnące tu niemal przez cały rok, to begonie, hibiskusy, oleandry i orchidee. Najmniejsza z nich jest mikroskopijnym cudem natury, gdyż jej listki i płatki osiągają długość około 5 mm. Na wyspie żyje niewiele wielkich ssaków, a najbardziej popularnym przedstawicielem gatunku jest… nietoperz. Nie ma tu także praktycznie żadnych zwierząt, mogących stanowić realne zagrożenie dla człowieka. Występują jednak krokodyle (mają one status gatunku zagrożonego), kameleony, iguany i jaszczurki. Na wyspie żyje ponad 300 gatunków ptaków – zielonych papug, dzięciołów i uwielbianych przez kubańczyków - lokalnych tocororo. Pośród egzotycznych namorzynów spotkać można gatunki żyjące na wodą, takie jak pelikany czy flamingi.

I           II         III        IV        V         VI        VII      VIII     IX        X         XI        XII
25        25        27        29        30        30        30        31        30        28        27        29

Kuba rozpoczyna swoja historię w roku 1492, gdy podczas swej pierwszej wyprawy dotarł tu Krzysztof Kolumb. Nadał wówczas pięknej wyspie nazwę Juana. W tym okresie zamieszkiwało ją ponad 100 tys. Indian, pochodzących z plemion Guabahatabey, Ciboney i Taino. Człowiekiem, który dokonał podboju i kolonizacji Kuby był Diego Velázquez de Cuellar - założyciel wielu z istniejących tu po dzień dzisiejszy miast. Po krótkim okresie angielskiego panowania wyspę przekazano ponownie w ręce Hiszpanii. Zmęczeni obcym panowaniem mieszkańcy w 1984 r. rozpoczęli trwające (z przerwami) blisko 30 lat powstanie niepodległościowe. Pod koniec XIX w. w wyniku wojny morskiej pomiędzy Hiszpanią i Stanami Zjednoczonymi, kraj znalazł się pod protektoratem USA. Protekcja ta wymusiła na Hiszpanii rezygnację ze spłaty długu ciążącego na kolonii. W 1902 r. Kuba została niepodległą republiką, nadal nadzorowaną przez USA. W okresie międzywojennym dały się odczuć narastające napięcia społeczne, spowodowane kryzysem na rynku cukru - jednego z podstawowych towarów eksportowych Kuby. Seria rządzących krajem dyktatorów doprowadziła do nasilenia ruchów opozycyjnych, z których część przekształciła się w zbrojną partyzantkę pod kierownictwem Fidela Castro. Gdy wskutek przewrotu został on premierem, szybko znacjonalizował lokalny przemysł i banki, a także skonfiskował własność amerykańskich firm oraz obywateli. Doprowadził także do uspołecznienia ziemi uprawnej. Po pewnym czasie Kuba rządzona przez Castro nawiązała sojusz z ZSRR. Konflikt w Zatoce Świń w 1961 r. spowodował zerwanie stosunków dyplomatycznych ze Stanami Zjednoczonymi.

Kubańska konstytucja stwierdza, że „Kuba jest niezależnym i suwerennym państwem socjalistycznym, a nazwa państwa kubańskiego brzmi Republika Kuby”. Na określenie ustroju kubańskiego politolodzy powszechnie używają zwrotu "republika socjalistyczna". Rząd zdominowany jest przez kubańską partię komunistyczną Partido Comunista de Cuba (PCC). Przewodniczącego Rady Państwa na okres pięciu lat wybiera Zgromadzenie Narodowe. Fidel Castro pełnił tę funkcję nieprzerwanie od roku 1976, aż do niedawnego zastępstwa ze strony brata przywódcy. Konstytucja Kuby stwierdza również: „Komunistyczna Partia Kuby (...) jest najwyższą siłą przewodnią społeczeństwa i państwa”. Dozwolone jest istnienie innych partii politycznych, choć mają one marginalny wpływ na politykę, a ich role częściej spełniają związki zawodowe. Najwyższym ustawodawczym organem jest parlament (Asamblea Nacional del Poder Popular), który wybiera m.in. Radę Ministrów, pełniącą funkcję rządu.

Kuba jako część wicekrólestwa nowej Hiszpanii została pozbawiona autonomii. Wśród blisko 11 mln mieszkańców wyspy nie ma już potomków jej rdzennego ludu - Arawak. Dzisiejsi krajanie to przede wszystkim potomkowie najeźdźców oraz murzyńskich niewolników, sprowadzanych z Afryki do pracy na licznych miejscowych plantacjach trzciny cukrowej, tytoniu oraz kawy. Językiem urzędowym na Kubie jest hiszpański, choć w szkołach uczy się także angielskiego. Grupy rasowe i etniczne występujące na wyspie to mulaci (51%), biali (37%), murzyni (11%) i Chińczycy (1%). W 1992 r. Fidel Castro doprowadził do zmian w konstytucji, dopuszczając prywatną działalność gospodarczą oraz swobodę praktykowania religii. Wielu kubańskich chrześcijan to członkowie kościoła rzymskokatolickiego, choć na wyspie nie brak także Świadków Jehowy i przedstawicieli innych wyznań. Lokalna, popularna religia Santeria jest specyficzną mieszanką animistycznych wierzeń Yoruba, elementów kultu Voodoo oraz obrzędów rzymsko - katolickich. Kubańska kultura to powód dumy dla tubylców. Są oni bardzo blisko związani ze swoimi tradycjami i zwyczajami. Wszyscy turyści, którzy są ich ciekawi, powinni odwiedzić tutejsze muzea. Diego Velázquez i inni hiszpańscy konkwistadorzy założyli siedem z najważniejszych miast na wyspie:

• Nuestra Señora de la Asunción de Baracoa,
• San Salvador de Bayamo,
• Santiago de Cuba,
• Santa María del Puerto del Príncipe (dziś znane pod nazwą Camagüey),
• Sancti Spíritus,
• Trinidad,
• San Cristóbal de La Habana (Hawana).

Podróż do każdego z nich to okazja do kontaktu z niepowtarzalną miejscową muzyką, tańcem i sztukami plastycznymi, które nie pozostały bez wpływu na światową spuściznę kulturalną. Na wyspie odbywają się liczne imprezy festiwalowe, związane z baletem, filmem i innymi dziedzinami sztuki. Kubańczycy są przyjaźni turystom, kochają taniec i muzykę. Dźwięki, znane z repertuaru Buena Vista Social Club, usłyszeć można tu na prawie każdym rogu ulicy.

Z Kuby warto przywieść rum, cygara, kawę, a także czarny koral. Popularną pamiątką jest są również gadżety z podobizną najsłynniejszego rewolucjonisty świata – Che Guevary.

Oficjalna waluta na Kubie jest peso kubańskie, które dzieli się na 100 centavos. Należy pamiętać o tym aby wziąć ze sobą euro gdyż jest wymieniana na peso kubańskie bezprowizyjnie i funkcjonuje w obrocie gotówkowym w Varadero -  w sklepach restauracjach etc. Natomiast dolar amerykański wyszedł z obrotu gotówkowego, a jego wymiana na peso wiąże się z 10% prowizją.

Kawa:  0,5 – 1 EUR Papierosy: 2 EUR

Piwo: 1 – 2,5 EUR

Obiad w restauracji: od 10 EUR